Alle berichten van Patty

Praten over de dood

Hoe ziet u eigenlijk uw eigen uitvaart voor u?’
‘Geen poespas voor mij, zet mij maar aan de kant van de weg.’
‘Dat mag niet, wilt u begraven of gecremeerd worden?’
‘Nou dat weet ik niet hoor, kunnen we het over iets gezelligers hebben?’

Sommige mensen willen er niet aan om na te denken over hun uitvaart. Toch zal de dood ons, ongevraagd, op de schouder kloppen. En dan?

Dan moeten uw nabestaanden opeens veel verschillende beslissingen nemen. Terwijl ze zojuist hun dierbare verloren. Maar, op dat moment, of zij wel even én de kist én de kaart willen uitzoeken én de keus willen maken of hun dierbare begraven of gecremeerd wordt.

De keuzes moeten snel genomen worden en moeten passend zijn bij diegene die zij liefhebben. Uiteraard staan wij klaar, dag en nacht, om hierbij te ondersteunen.

Maar beter is het om toch bij leven de uitvaart te regelen. Denk er eens goed over na. We vertellen u graag meer en kunnen u helpen om uw wensen vast te leggen.

Neem contact met ons op voor meer informatie.

Reizen en risico’s

Wie de vakantie goed voorbereidt, denkt aan veel praktische zaken. Toch blijkt dat veel vakantiegangers hun verzekering nogal eens ‘vergeten’ en hiermee, zeker in het verre buitenland, vaak het avontuur opzoeken en daarmee risico’s nemen.

Wij raden u aan om voor vertrek een check van uw reisverzekering te doen, bijvoorbeeld op de dekking van uw zorgverzekering. Vaak bent u met alleen deze verzekering niet voldoende verzekerd voor (medisch) vervoer terug naar huis.

Als u al een tijd terug een doorlopende reisverzekering afsloot, dan is het verstandig om deze weer eens tegen het licht te houden. Wat heeft u verzekerd – en wat eigenlijk niet?
Zijn de kosten bij een overlijden in het buitenland bijvoorbeeld gedekt? Zijn de kosten voor het overbrengen na overlijden naar Nederland wel opgenomen in uw polis?

Heeft u vragen, neem dan gerust CONTACT met ons op.

Klik HIER voor meer informatie.

Het Weekend van de Begraafplaats

Dit jaar wordt voor de zesde maal het Weekend van de Begraafplaats op 24, 25 en 26 mei 2019 gehouden. Het Weekend – voorheen de Week van de Begraafplaats – stelt Nederlandse begraafplaatsen centraal.

Bijzondere plekken
Begraafplaatsen zijn prachtige, bijzondere plekken in de maatschappij. Verschillende begraafplaatsen laten aan een groot publiek zien wat zij voor moois te bieden hebben. Zij organiseren diverse activiteiten of rondleidingen en verstrekken informatie aan degenen die dat willen.

Veel Nederlanders kennen begraafplaatsen alleen als een plek waar hun geliefden een laatste rustplaats hebben gevonden. Maar begraafplaatsen zijn daarnaast ook een plek voor rouwverwerking, rust en contemplatie, cultuurhistorie en natuurbeleving.

 

Asbestemming

Bij een crematie zal altijd een beslissing moeten worden genomen over de bestemming van de as. Er kan bijvoorbeeld gekozen worden voor verstrooiing. Maar waar mag er wel en niet verstrooid worden? Welke mogelijkheden zijn er?

 

Als u antwoord op deze vragen wilt hebben, neem dan gerust CONTACT met ons op.

U kunt altijd bij ons terecht. Ongeacht het budget, lidmaatschap of overeenkomst met een uitvaartverzekeraar.

‘Voortleven’

De Bios Urn™ maakt een duurzame en persoonlijke herinnering mogelijk. Deze urn is een biologisch afbreekbare ashouder die, bijvoorbeeld, in de tuin begraven kan worden. Dichtbij een bijzondere boom of op een plek die zo bij het leven van de dierbare hoorde.

De Week van Zorg en Welzijn

In de Week van Zorg en Welzijn openden verschillende instellingen hun deuren voor het publiek om eens kennis te komen maken. Iedereen kon een kijkje nemen bij het verzorgingshuis om de hoek of bij een operatiekamer in het ziekenhuis.

Maar ook van zorgboerderij tot GGZ, van nieuwe zorg in de wijk, kleinschalig wonen in de ouderenzorg, revalidatie in de gehandicaptenzorg, buurthuizen, huisartsen en kinderopvang.

Verdriet (column)

Ineens komt u ervoor te staan; het verlies van iemand van wie u heel veel houdt en die u niet kunt en wilt missen. Nu moet u verder zonder hem of haar. Dat voelt als een onmogelijke opdracht. Hoogleraar en klinisch psycholoog Manu Keirse schreef er een mooi boek over: ‘Vingerafdruk van verdriet’.

Hij schrijft: Hoe iemand verlies ervaart is heel persoonlijk. Verdriet is als een vingerafdruk, voor iedereen herkenbaar en toch zijn geen twee vingerafdrukken gelijk. Het is normaal u verdoofd te voelen en de realiteit maar deels te beseffen. Dit kan beangstigend zijn. Soms is er de angst het nooit meer te boven te komen.

Al die gevoelens zijn normaal, ook het gevoel niet meer te voelen. Het accepteren van de gevoelens als deel van het helingsproces vraagt tijd en geduld. Het vraagt ook aanmoediging van mensen om u heen. Door telkens opnieuw naar uw verhaal te luisteren, helpen zij u opnieuw op verhaal te komen in het leven. Verwerken van verdriet is geen rechtlijnig proces. Het is meer als een processie van Echternach: twee stappen vooruit, één stap achteruit, ups en downs, progressie en terugval. Het is belangrijk u te realiseren dat het herstelproces bezig is, of u u nu beter of slechter voelt dan gisteren of vijf minuten geleden.

Het vraagt veel geduld. Probeer te accepteren dat u niet optimaal kunt functioneren of volledig beschikbaar bent voor anderen. U kunt het gevoel hebben vast te zitten in een eindeloos moeras. U komt enkele stappen vooruit, zakt opnieuw weg in de modder, blijft een tijdlang steken, moet terug naar achteren en via een lange bocht opnieuw proberen vooruit te komen. Het stappen door een moeras is uitputtend; daarom voelen veel rouwenden zich zo moe.

Soms helpt het om te beseffen dat het verwerken van verdriet ook alles te maken heeft met vreugde en liefde. Die vreugde is een herinnering die u kunt koesteren, ook al is die gekoppeld aan verdriet. En ook al gelooft u het niet, er komt een moment waarop u het leven weer aan kunt.

Het was oergezellig (column)

Het genietende gezicht van opa aan de gezellig gedekte kersttafel met al zijn (klein)kinderen om hem heen. “Het was oergezellig” zei hij vorig jaar nog na afloop. Nu is opa er niet meer. Alle familieleden missen hem. Voor het eerst staat oma alleen op tijdens de kerst. Ze heeft het er moeilijk mee.

Voor eenieder die iemand verloren heeft is de confrontatie tijdens deze dagen vaak des te groter. Maar hoe erkent u de rouw van een nabestaande? Vraag waar de nabestaande deze dagen behoefte aan heeft. Luisteren is hierbij het sleutelwoord. Als iemand een strandwandeling wil maken of een kop koffie buitenshuis wil drinken, probeer hier dan tijd voor in te ruimen. U kunt een nabestaande uitnodigen voor een ontbijtje of een etentje bij u thuis of juist onverwacht langs gaan. Zij staan er, door hun emoties, soms niet bij stil om mensen zelf uit te nodigen. U kunt samen een kaarsje branden en de overledene gedenken. Dan ontstaat er vast een gesprek waarin mooie herinneringen worden gedeeld.

Ook kunt u natuurlijk een lieve tekst voor een nabestaande schrijven, waarin u laat blijken dat u aan hem of haar denkt of dat u beseft hoe moeilijk het zal zijn om de (eerste) kerst zonder de geliefde door te brengen. Gebruik liever geen clichés. Uitspraken als ‘ Volgende maand mist u hem vast al minder’  of ‘gelukkig heeft u uw andere familieleden nog’ kunnen erg pijnlijk zijn.

Iedereen rouwt anders en heeft andere behoeftes. Wij raden eenieder aan om hiernaar te luisteren en niet te oordelen. U hoeft er alleen maar te zijn. Dit betekent zoveel voor iemand in rouw. Kortom, ontbijt op bed voor oma….?

Voor de ‘feestdagen’ (column)

Misschien ziet u op tegen de aankomende feestdagen. Kerst, oud en nieuw, dagen van gezelligheid met familie en vrienden. Voor hen die iemand verloren hebben, is de confrontatie met het verlies van een dierbare in deze dagen des te sterker.

Versierde etalages, kerstbomen, feestverlichting; ze kunnen pijnlijke gevoelens oproepen. Het gevoel kan u bekruipen dat u alles anders moet doen. Maar dat hoeft zeker niet. Leven temidden van de herinneringen met bepaalde voorwerpen en met geliefde rituelen, zoals het optuigen van de kerstboom, kan u sterken en het rouwproces bevorderen.